خیلی از ما که مدتی را برای تحصیل دور از ایران هستیم از دیدن نزدیکان و به خصوص والدین محرومیم. خوشبختانه والدین خانم من چند وقت پیش توانستند ویزای آمریکا بگیرند و برای مدت کوتاهی در کنار ما باشند. دوستان زیادی در مورد فرایند ویزا گرفتن والدین پرسیده بودند. سعی میکنم به اختصار چیزهایی که یادم هست بنویسم. اگر کسی از دوستان متوجه شد نکته ای جا افتاده لطفا تذکر بدهد تا تصحیح کنم. (من این نوشته را مقدماتی و ناقص فرض میکنم و امیدوارم با فیدبک دوستان تا یک هفته دیگر تکمیل تر شود)

اگر در حال تحصیل هستید و مایلید که والدین شما یا همسرتان برای دیدنتان بیایند ابتدا باید برای آنها دعوت نامه بفرستید٬ سپس آنها برای ویزا اقدام کنند و نهایتا هم راهی سفر شوند. در ذیل این سه مرحله را تشریح میکنم.

دعوت نامه:

وقتی که شخصی برای ویزای آمریکا درخواست میدهد طبیعتا از او میپرسند که به چه منظوری به این سفر میرود و او باید مدارکی که نشان دهنده هدف سفر باشد ارائه کند. برای همین بهتر است شما یک دعوت نامه برای آنها فراهم کنید. بعضی از دوستان این دعوت نامه را شخصا و خطاب به سفارت آمریکا نوشته اند و برخی هم از دانشکده تحصیلشان درخواست کرده اند که چنین چیزی بنویسند تا رسمی تر باشد. هر دو اینها توسط دوستان با موفقیت تجربه شده است. در این نامه باید به اختصار شرح داده شود که به عنوان مثال شما در دانشگاه فلان مشغول به تحصیل هستید و مایلید والدینتان را ببینید ولی به دلایلی نمیتوانید فعلا به ایران بروید لذا از آنها دعوت میکنید که برای دیدن شما بیایند.

علاوه بر یک نامه برای دعوت آنها باید یک فرم (+) مربوط به حمایت مالی از والدین را هم پر کرده و به همراه فرم I-20 به دفتر اسناد رسمی ببرید تا تایید کنند. بعضی دانشگاهها ممکن است این کار را در دفتر حقوقی دانشگاه مجانی انجام دهند (در دانشگاه ما این دفتر در طبقه چهارم ساختمان SSB است). نکته ای که یکی از دوستان تذکر دادند اینکه مبلغی که در این فرم به عنوان میزان توانایی مالی اظهار میکنید عملا جایی چک نمیشود چون بخش حقوقی که فرم را تایید میکند مدرک خاصی مثل گواهی موجودی بانک از شما نمیخواهد لذا هر عددی میتوانید بنویسید ولی ترجیحا خیلی غیر معقول نباشد!

پی نوشت چهارشنبه، کامنت یکی از دوستان:

من فرم حمايت مالی نفرستاده بودم.
خودشون بردن ولی ازشون نخواستن

علاوه بر دعوت نامه و فرم حمایت مالی باید کپی فرم I-20 را هم برای والدین خود بفرستید. اگرچه به احتمال ۹۹٪ نیازی نیست اما شاید بد نباشد که مدارک دیگری که به ذهنتان میرسد که ممکن است کارمند سفارت از آنها بخواهد از قبیل کارنامه و یا گواهی اشتغال به تحصیل را هم برای والدین ارسال کنید.

وقت مصاحبه ویزا:

برای مصاحبه ویزا باید وقت سفارت گرفت و برای مصاحبه رفت. طبیعتا چون در ایران سفارت آمریکا وجود ندارد باید برای مصاحبه به دوبی٬ آنکارا٬ قبرس یا جای دیگر رفت. تا جایی که من میدانم استانبول فعلا مصاحبه فارسی ندارد ولی دوبی و آنکارا دارند. در مورد قبرس اطلاعی ندارم. باقی سفارتها هم بعید است که کارمندی داشته باشند که فارسی مصاحبه کند اما میتوانید ایمیل بزنید و بپرسید. به نظر من مناسب ترین ها از لحاظ هزینه و رفت و آمد و پروازها دوبی و ترکیه باشند. قبرس پروازهای کمی دارد٬ ویزای آن قدری سخت تر است (ولی ویزای دوبی را با ۷۰-۸۰ هزار تومان آژانسهای هواپیمایی میگیرند و ترکیه ویزا لازم ندارد) و هزینه سفر به آن خیلی بیشتر است.

من واقعا نمیدانم دوبی بهتر است یا آنکارا ولی بیشتر کسانی که من شنیده ام دوبی را به علت راحت تر بودن رفت و آمد انتخاب کرده اند و به نظر میرسد که تفاوت آشکاری از لحاظ رد یا قبول کردن ویزا بین أنها وجود ندارد. به علاوه گفته میشود دوبی سریعتر مراحل بعدی را انجام میدهد.

برای اینکه از آنکارا یا استانبول وقت مصاحبه بگیرید باید با شماره تلفن ۰۰۹۰۲۱۲۳۴۰۴۴۴۴ تماس بگیرید و با کردیت کارت ۱۶ دلار بپردازید. میتوانید به هریک از زبانهای انگلیسی٬ ترکی و فارسی با کارمندان پشت خط صحبت کنید.

لینک وب سایت سفارت در آنکارا

در عین حال که در ابتدای تماس پیغام ضبط شده میگوید که اگر برای بیشتر از ۴ هفته دیگر وقت سفارت میخواهید قطع کنید و ۴ هفته قبل از وقت مورد نظر زنگ بزنید٬ شما باور نکنید! خیلی وقتها موارد متناقض مشاهده شده است. بخش اعصاب خردکن گرفتن وقت سفارت در ترکیه آن است که باید مکرر تماس بگیرید و هر بار ممکن است یک چیزی بشنوید اما اگر ۱۶ دلار را کسر کرد و تاریخ مصاحبه را گفت میتوانید اطمینان کنید گه مشکلی نیست!

برای وقت مصاحبه در دوبی باید مثلا به وب سایت زیر بروید:

لینک وب سایت کنسولگری در دوبی

ولی مساله احمقانه آن است که همه جا نوشته شده است که ایرانیها فقط باید وقتهای مصاحبه ساعت ۸:۳۰ را بگیرند ولی وقتی تا آخرین مرحله پیش میروید اصلا گزینه ۸:۳۰ وجود ندارد! (تصویر). تا جایی که من فهمیدم در واقع به هیچ ترتیبی شما نمیتوانید از وب سایت دوبی وقت سفارت بگیرید. با این وجود راه دیگری که وجود دارد این است که از طریق آژانسهای هواپیمایی در تهران اقدام کنید. آنها بین ۱۰۰-۲۰۰ هزار تومان از هر نفر میگیرند و به طریقی که من نمیدانم وقت سفارت دوبی را جور میکنند! این روش امتحان شده و به نظر میرسد هنوز کار میکند.

پی نوشت، چهارشنبه: کامنت یکی از دوستان: برای وقت گرفتن ساعت ۸:۳۰ من به سفارت دوبی ايميل زدم و همون روز وقت های ۸:۳۰ رو باز کردن ولی گويا خيلی زور پر می شه. به هر حال من از طريق سايت سفارت دبی وقت گرفتم.

مصاحبه ویزا:

والدین شما برای ویزای غیر مهاجرتی توریستی درخواست میدهند. قبل از زمان مصاحبه باید فرمهای مربوطه را پر کنند. اگرچه گفته میشود میتوان آنها را در محل سفارت هم پر کرد اما بهتر است قبل از رفتن به سفارت این کار را انجام دهید. همه متقاضیان ویزا باید فرم ds156 را پر کنند. به علاوه همه ایرانیها باید ds157 و ds158 را هم پر کنند. مهم است که اطلاعات وارد شده در این سه فرم با هم سازگار باشد.

پی نوشت، چهارشنبه: کامنت یکی از دوستان: فرم دی اس ۱۵۸ رو فقط کسانی که برای وبزای اف و جی اقدام می کنن بايد پر کنن، پس والدين لازم نيست پر کنن، فقط ۱۵۶ و ۱۵۷ کافيه.

(من هنوز هم فکر میکنم هر سه لازم است!)

هدف اصلی کارمند سفارت در مصاحبه ویزا این نیست که کسی را رد کند! طبق قانون مهاجرت آمریکا هدف اصلی کارمند سفارت در هنگام مصاحبه با کسی که برای ویزای غیر مهاجرتی اقدام میکند ارزیابی درخواست کننده و احراز مدارک و مستنداتی است که بر مبنای آنها فرد متقاضی قصد اقامت دائم در آمریکا نداشته و واقعا به هدفی که در فرم درخواست ویزا ذکر شده به آمریکا سفر میکند و پس از اتمام مدت ذکر شده به کشور خودش بازمیگردد.

مساله اینجاست که کسی که برای مدت مشخصی ویزای آمریکا دارد در عمل میتواند بسیار بیشتر از مدت مجاز و به صورت غیر قانونی در آمریکا بماند و در واقع قانون آمریکا در برخورد با کسانی که به صورت غیر قانونی در آمریکا هستند چندان شدید برخورد نمیکند. برای همین بسیاری از کسانی که به دلایل مختلف وارد آمریکا شده اند بعد از مدتی به گروه مهاجران غیر قانونی که بین ۱۰ تا ۱۴ میلیون نفر تخمین زده میشوند پیوسته اند.

با توجه به مقدمه فوق معمولا کارمند سفارت اگر کسی را رد میکند در واقع طبق قانون خودشان درست عمل میکند. اینها را نه برای نا امید کردن بلکه برای درک صحیح از شرایط گفتم.

به نظر من مهم ترین نکته در وقت مصاحبه آن است که والدین شما با خونسردی و صداقت روبروی کارمند سفارت قرار گرفته و به سوالات جواب منطقی بدهند. کارمند سفارت دنبال این است که ببینید آیا والدین شما بعد از دیدار شما به ایران برمیگردند یا نه؟‌ اگر شما در ایران برادر و خواهر دارید (مخصوصا کوچکتر) این میتواند بهترین نشانه باشد که والدین شما بعد از دیدار شما انگیزه کافی برای برگشت به ایران دارند (البته اگر برادر و خوارتان همراه آنها برای درخواست ویزا نرفته باشند! اینکه بیشتر اعضای خانواده با هم برای درخواست ویزا بروند احتمال رد شدن را بسیار بالا میبرد) اگر والدین شما در ایران شاغل هستند و موقعیت شغلی نسبتا خوبی دارند این هم علامت خوبی است برای اینکه آنها به ایران برمیگردند. اگر آنها در ایران آپارتمان٬ زمین٬ باغ یا هر گونه املاکی دارند این هم نشانه ای است که آنها تعلقات مالی به ایران دارند. همین طور است گواهی موجوری حساب بانکی یا گواهی گردش حساب بانکی به نظر من اینکه خودشان را شیفته آمریکا نشان ندهند و خیلی راحت برخورد کنند مهم است.

برای موارد فوق باید مدارک و مستنداتی همراه داشته باشند. اگر چه ممکن است کارمند سفارت فارسی بداند اما باید ترجمه همه اسناد را به علاوه اصل آنها همراه داشته باشند.

اصل و ترجمه مدارک زیر ممکن است به کار بیاید:

شناسنامه های تمام اعضای خانواده٬ سند ازدواج والدین!٬ اسناد ملکی٬ پروانه کسب و کار٬ گواهی اشتغال به کار٬ گواهی موجودی حساب بانکی٬ مدرک تحصیلی٬...

لیست فوق کامل نیست. شاید بد نباشد به قسمت مربوط به ویزا در این متن نگاهی بیندازید.

باز هم تاکید میکنم که خونسردی و راحت برخورد کردن با قضیه ناخودآگاه در چهره متقاضی منعکس میشود و کارمند سفارت آن را درک خواهد کرد. اگر او احساس کند که والدین شما به نحوی در بخشی از مصاحبه صادق نبوده اند یا انگیزه کافی برای برگشتن به ایران ندارند به احتمال زیاد درخواست ویزا را رد خواهد کرد.

اگر درخواست ویزا قبول شد٬ باید پرونده برای چکهای امنیتی به واشنگتن ارسال شود. این چکها معمولا ۴ تا ۶ هفته طول میکشد و گاهی ممکن است بیشتر هم بشود لذا بهتر است حتی الامکان زودتر اقدام کنند. بعد از تایید در واشنگتن معمولا ۳ ماه برای دریافت ویزا مهلت دارند. بعد از دریافت ویزا هم معمولا ۳ ماه برای ورود به آمریکا مهلت وجود دارد. معمولا هم از زمان ورود به مدت ۳ تا ۶ ماه حضور در آمریکا قانونی است که در بدو ورود میزان دقیق آن در فرم I-94 درج میشود.

برای درج ویزا در گذرنامه باید به همان سفارتی که درخواست داده اید مراجعه کنید. سیاست سفارتهای مختلف در این زمینه فرق میکند. در دوبی لازم نیست خود متقاضی به سفارت مراجعه کند بلکه فقط کافی است برای درج مهر ویزا به نحوی گذرنامه به سفارت برده شود. بعضی آژانسهای هواپیمایی در ایران ممکن است این کار را انجام دهند اگر چه توصیه میکنم حتما آن را به فرد کاملا مطمئنی بسپارید.

سفارت آمریکا در آنکارا از متقاضی میخواهد که مجددا برای دریافت ویزا شخصا به سفارت مراجعه کند. به علاوه در ترکیه فقط روزهای پنج شنبه برای درج مهر ویزا میتوان به سفارت مراجعه کرد که از این لحاظ شاید دوبی بهتر باشد.

مسافرت به آمریکا:

ترکیش ایرلاینز از استانبول به دو شهر شیکاگو و نیویورک و امارات ایرلاینز از دوبی به نیویورک٬ آتلانتا و هیوستون پرواز مستقیم دارند. از آنجا به بعد هم با یکی از خطوط داخلی آمریکا میتوانند به مسیر ادامه دهند. برخی خطوط عربی دیگر هم از شهرهای حاشیه خلیج فارس به واشنگتن یا نیویورک پرواز مستقیم دارند. تقریبا با همه خطوط هوایی اروپایی هم میتوان به اینجا آمد ولی باید یکی دو جا در اروپا توقف داشت. با توجه به تجارب ناخوشایند دوستان در اروپا به خصوص در فرودگاه هیتروی لندن٬ از قبیل تاخیر ایران ایر و حا ماندن از پرواز اول و در نتیجه تغییر مسیر٬ یا گم شدن بار٬ من ترکیش ایرلاینز و امارات ایرلاینز را توصیه میکنم.

من برای توضیح مراحل ورود به والدین خانمم قبلا یک متن نوشته ام که از این مرحله به بعد را دقیقا از آنجا کپی پیست میکنم:

ورود به آمریکا از فرودگاه شيکاگو :

این متن را برای ورود به شیکاگو از استانبول مینویسم. وب سایت رسمی فرودگاه شیکاگو این است: اینجا کلیک کنید

میتوانید نقشه فرودگاه را اینجا ببینید: اینجاکلیک کنید

معمولا پروازهای ورودی به شیکاگو از استانبول به ترمینال ۲ وارد میشوند. (نقشه pdf ٬ حجم تقریبی ۲.۵ مگابایت)

معمولا پروازهای خروجی از شیکاگو که توسط امریکن ایرلاینز باشد از ترمینال ۳ خارج میشوند. ( نقشه pdf ٬ حجم تقریبی ۲.۵ مگابایت)

برای جابه جایی بین این ترمینالها باید از مترو استفاده کنید.

روال ورود بر پایه مشاهدات یکی از دوستان که اوایل دسامبر ۲۰۰۷ از شیکاگو وارد شده است به شرح زیر است:

هواپیمای ترکیش ایرلاینز در ترمینال ۲ مسافران را پیاده میکند. بعد از گذشتن از یک سری راهرو به صف پاسپورت برای اخذ مهر ورودی میرسید. بعد از اندکی انتظار در صف نوبت مهر زدن فرا میرسد اما افسر مربوطه با دیدن پاسپورت ایرانی از شما خواهش میکند که برای مراحل دیگری که فقط برخی از ملیتها باید طی کنند همانجا منتظر باشید. یک افسر دیگر بعد از مدتی شما را به انتهای سالن و به یک محوطه انتظار میبرد و یک سری فرم برای پر کردن میدهد که باید اطلاعات شخصی خود و برخی اعضای خانواده و نیز اطلاعات محلی که در طول سفر در آن اقامت دارید را درج کنید که اطلاعات این فرمها را تا جایی که یادم می آمد قبلا برایتان ایمیل زده ام. بعد از پر کردن فرمها احتمالا یک بار دیگر از باجه مهر پاسپورت که در همان محل انتظار است میگذرید و فرمها را تحویل میدهید و سپس از شما عکس میگیرند و کارت آی-۹۴در پاسپورتتان منگنه میکنند. این کارت را احتمالا در هواپیما پیش از فرود به شما میدهند.بعد از منگنه کردن کارت آی-۹۴ فرایند رسمی ورود به پایان میرسد. معمولا اصل فرایند کمتر از نیم ساعت طول میکشد ولی بسته به حجم مسافران ورودی حتی ممکن است چند ساعت معطل شوید. اگر فرایند زمان زیادی طول بکشد احتمالا برخی کارمندان فرودگاه دنبال شما خواهند آمد تا بار خود را جدا کنید و دوباره به محوطه انتظار برگردید. در همین محوطه میتوانید از یکی از مسافران موبایلش را بگیرید و با ما تماس بگیرید (البته من سعی میکنم یک جوری موبایل را به شما برسانم). بعد از فرایند ورود اگر تا به حال چمدانهای خود را نگرفته باشید باید آنها را بگیرید و احتمالا از گمرک رد شوید.

معمولا عبور از گمرک خیلی ساده و بی دردسر است. در هواپیما یک کارت آبی رنگ به شما میدهند که باید مواردی را که همراه دارید علامت بزنید. وارد کردن مواد خوراکی روییدنی (مثل گندم٬ تخمه٬ زرشک و... )ممنوع است لذا بهتر است یا نداشته باشید یا اگر دارید در آن فرم علامت بزنید که ندارید. با این وجود اگر بار را جستجو کردند و چیزی پیدا کردند که مجاز نبود همان جا به آنها بگویید آن را در سطل زباله بیندازند.

در بخشی از همان فرم آبی رنگ گمرک ارزش بار همراه را سوال کرده است که توصیه میکنم آن را ۱۰۰ دلار بزنید. در بخش دیگری در مورد پول نقد همراه سوال میکند که برای هر نفر حداکثر ۱۰هزار دلار میباشد. جایی این موارد را چک نمیکنند ولی بهتر است که حتی الامکان واقعیت را درج کنید.

بعد از خروج از گمرک باید چمدانها را به نماینده امریکن ایرلاینز تحویل داده و به ترمینال ۳ بروید. اگر در مورد وزن بار اشکالی گرفتند بگویید که شما بلیط را از ترکیش ایرلاینز خریده اید و آنها مسئول هستند و زیر بار جریمه نروید.

اگر مراحل ورود زود سپری شده باشد شاید بتوانید با پرواز ساعت ۶ عصر (به جای ۹) به آستین بیایید. همان زمانی که بار را به امریکن ایرلاینز تحویل میدهید از آنها بخواهید که اگر ممکن است شما را با اولین پرواز بفرستند.

پیش از ترک ترمینال ۲ شاید بهتر باشد در مورد نمازخانه سوال کنید و نماز ظهر و عصر را به جا بیاورید چون شنیده ام نمازخانه فرودگاه در همین ترمینال است. البته من خودم آنجا را ندیده ام و کنار فرودگاه پارچه ای پهن کرده و نماز خواندم. جهت قبله رو به سمت شمال است!

برای رفتن به ترمینال ۳ باید به ایستگاه مترو که در طبقه دیگری است بروید. یک سری پله برقی وجود دارد که شما را به آن طبقه میبرد. کنار همان پله برقی ها یک سری تلفن عمومی هست که اگر سکه ۲۵ سنتی داشته باشید میتوانید با آنها مستقیما با ما تماس بگیرید. اگر سکه نداشته باشید میتوانید به صورت مجانی با شماره تلفنهای مجانی آمریکا که با رقم ۸ شروع میشوند تماس بگیرید.

مثلا برای تماس با ما میتوانید مطابق زیر عمل کنید:

شماره 18008868454 را بگیرید (سکه لازم نیست!)

پین را وارد کنید: (این پین واقعی نیست! اگر به پین واقعی نیاز دارید به من ایمیل بزنید

46286884830

سپس شماره مقصد را وارد کنید. برای تماس با ایران (تلفن ثابت) شماره را به روش زیر وارد کنید:

011+98+21 تا آخر

یا برای تماس با موبایل:

011+98+912 تا آخر

برای شماره های آمریکا شماره را به روش زیر وارد کنید:

1+512+4717124 که میشود:

۱۵۱۲۴۷۱۷۱۲۴

البته اگر با موبایل تماس بگیرید شماره را به همان روش فوق وارد میکنید یعنی

۱۵۱۲۴۷۱۷۱۲۴و دکمه سبز را فشار میدهید.

بعد از رسیدن به ایستگاه قطار در ترمینال بعدی باید گیت پرواز را پیدا کنید. فرودگاه شیکاگو بسیار بزرگ است لذا حتی بعد از اینکه از قطار پیاده شدید حدود ۱۵-۲۰ دقیقه باید راه بروید. حتما بلافاصله گیت را پیدا کنید. بعد از رسیدن به گیت وارد هواپیما میشوید و به سلامتی می آیید. خوب است که در همه مراحل با ما در تماس باشید.